Cabbar Ar. 1. Kuvvet ve kudret sahibi olan. 2. Çingene. (Afyon, İsparta, Eskişehir, Konya)

Candaş Dost, arkadaş, yoldaş.

Canel Dostluk eli, uzatılan el.

Caner Çok içten ve sevilen.

Cangür Canlı, neşeli ve hareketli olan.

Canip Ar. Yan, taraf, yön.

Cankat Yaşama gücü veren, canlılık ve neşe katan.

Cankurt İçten ve sadık kimse.

Cankut 1. Neşe, mutluluk 2. Talih, şans. 3. Neşe, mutluluk, talih, baht.

Canol içten ve sevecen olan anlamında.

Canpolat İçtenliği ve yürekliliği çelik gibi sağlam olan.

Cansal İçtenliğini ve sevecenliğini çevresine de saçan.

Cansen Canla ilgili, candan. Cansın Gönülden, içten ve tatlı. Cansoy 1. Canlı ve neşeli bir soydan gelen .2- Dost kimse. Cansunar Can veren, yaşam veren.

Cansunay Can veren, ruh veren, yaşam veren.

Cantaş Candan olan.

Cantekin Sakin, huzur veren, uğurlu, güvenilir ve değerli olan.

Cantürk Can gibi insanın içini kıpırdatan, yaşama sevinci veren kimse. Canur yağmur.

Canyurt Yurdunu büyük bir içtenlikle seven kimse.

Caran Güzel kokan bir tür çiçek.

Cavcav Boş, gereksiz laf.

Caver Su tutulan yer.

Cavit Ar. Sonsuz, ebedi, sonrasız, ölümsüz.

Caymaz Sözünü tutan, ne olursa olsun sözünden dönmeyen kimse.

Cazim Ar. Karar veren, kesen. Cebbar Ar. 1. Kuvvet ve kudret sahibi olan kimse. 2. Becerikli, açıkgöz, cesur. 3. Gökyüzünün güneyinde bulunan bir yıldız kümesi.

Cebealp Silahlanmış ve hazır durumda bekleyen savaşçı.

Cebel Ar. Dağ.

Ceben Bir Oğuz boyu.

Cebesoy Silahlarla ilgilenen bir soydan gelen.

Cebrail Ar. Dört melekten biri.

Cedit Ar. 1. Yeni.2. Yeni olan, yeni ortalığa çıkmış olan.

Celadet Ar. Yiğitlik, cesurluk.

Celal Ar. 1. Büyüklük, yücelik, ululuk: 2. Kızgınlık. Celalettin 1. Büyüklük, ululuk. 2.Hışım. (Tanrı'nın sıfatlarından)

Celasun/Cilasun Babayiğit, boylu, poslu, sağlıklı kimse. Celayir Moğol ırkının kollarından biri.

Celil Ar. Çok büyük ve ulu kimse.

Celilay Ulu, yüce ve yüksek ay. .

Cem Ar. 1. Yanında, nezdinde bulunmak. 2. Hükümdar, şah. 3. Doğu mitolojisinde şarap ve içkinin mucidi. 4. Süleyman Peygamberin lâkabı. 5. Fatih Sultan Mehmet'in oğlunun adı. 6. Cam. 7. Büyük iskender'in lâkabı.

Cemal Ar. 1. Güzel yüz, güzellik. 2. Tasavvufta Tanrı'nm mutlak güzelliği.

Cemalettin Ar. Dinin güzelliği

Cemi Ar. Toplanmış.

Cemil Ar. 1. Güzel. 2. Tanrı'nm adla rmdan biri. 3. Mekteplerde verilen mükâfat.

Cemşah Ar. Hükümdar.

Cemşir Ar. Hükümdar.

Cemşit Far. Mitoloji'de İran şahı.

Cenani Ar. Yürekten, gönülden.

Cenap Ar. Şeref, onur.

Cengâver Far. Savaşçı, bahadır, cesur ve yiğit kimse.

Cengel Far. Orman. Cengiz 1. Güçlü ve korkusuz kimse. 2. Asıl adı Temuçin olan, Büyük Moğol Imparatorluğu'nun kurucusu. (1155-1227) 3. Yenilmez. (Ordu, Tokat)

Cengizhan Moğol İmparatorluğu'nu kuran Türk hükümdarı.

Cenk Far. 1. Savaş. 2. Tek avucun aldığı kadar şey.

Cenker Savaşçı, iyi savaşan kimse.

Cenup Ar. Güney. Ceran 1. Sevimli, uzun boylu, güzel gözlü insan. 2. Kırmızı renkli biı çeşit çiçek.

Cerit Ar. Bekâr.

Cesaret Ar. Yiğitlik, mertlik, atılım.

Cesim Ar. İri, büyük.

Cesur Ar. Yürekli, korkusuz.

Cetik Ar. Olgun.

Cevahir Ar. Mücevherler, süs taşlar.

Cevat Ar. Cömert.

Cevdet Ar. 1. İyilik, zarafet. 2. Mükemmelliyet, olgunluk.

Cevheri Ar. Bir şeyin özü ile ilgi olan.

Cihanşan Far. Dünyaya şan salmış ve bununla belirli bir üne kavuşmuş olan kimse.

Cihantürk Far. Dünya ve aleme şan, şöhret salmış olan Türk.

Cihar Vücut ağrılarını geçirmekte kullanılan, beze sürülmüş kara sakız.

Cihat Ar. 1. Din uğruna yapılan savaş. 2. Yön, taraf.

Cingöz 1. Bilgili, kültürlü. (Eskişehir) 2. İnce, zayıf. (Sivas) 3. Küçük gözlü. (Ordu)

Civan Sulama işinde kullanılan suyun devamlı ve düzenli akmasını sağlayan su yollarını idare eden memur.

Civanşir Far. Genç aslan.

Coşan 1. Coşku duyan, coşkulu, heyecanlı. 2. İçi, içine sığmayan.

Coşar Her zaman için coşkuyu içinde taşıyan.

Coşkun 1. Coşan, coşkulu, heyecanlı. 2. İçi içine sığmayan, çok duyarlı, aşırı heyecanlanan, duyguları ateşli ve hızlı olan.

Coşkunay Coşkun mizaçlı, kıvrak duygulu, çabuk coşmaya meyilli kimse.

Coşkuner Çok duyarlı ve çok heyecanlı erkek. Cömert Far. Eli açık, verimli.

Cudi Ar. 1. Cömert, eli açık. 2. Do-ğu'da bir dağ. Cuma Ar. 1. Müslümanlar da kutsal gün.2. Haftanın 6. günü.

Cumali Ar. En kutsal gün.

Cumhur Ar. 1. Topluluk, kalabalık, halk. Topluluk içinde bulunma hali. 2. Başıboş kalabalık.

Cüneyt Küçük asker, askercik.